کجای شهر گمت کردم که پرسه سهمی از من شد
هر احساسی بهت داشتم چرا تبدیل به یک درد شد
هوادار تو من بودم که وقتی بی هوا رفتی
سکوتت راه خوبی نیست نمیدونم چرا رفتی
من و تو جفت هم هستیم به این جدایی شک داریم
یه تسکینه که می بینم یه درد مشترک داریم
نمی دونم تو هم شاید دلت پیش دلم گیره
به برگشتت امیدوارم بهم نگو دیگه دیره
منم مثل تو زخم خوردم منم مثل تو داغونم
نخواه از هم جدا باشیم نه میتونی نه میتونم
تو هم مثل منی یا نه تو هم بی من نمیتونی
از این تنهایی بی حد پشیمونم پشیمونی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر